بسم الله الرحمن الرحيم خطبه 62 و من كلام له ( عليه السلام ) لمّا خوّف من الغيلة : « وَاِنَّ عَلَىَّ مِنَ اللهِ جُنَّةً حَصِينَةً ، فَاِذَا جَاءَ يَوْمِى انْفَرَجَتْ عَنِّى وَأَسْلَمَتْنِى ، فَحِينَئِذ لاَيَطِيشُ السَّهْمُ ، وَلاَيَبْرَأُ الْكَلْمُ » موضوع بحث درسهايى از نهج البلاغه ، خطبه شصت و دوّم از نهج البلاغه عبده و شصت و يكم از نهج البلاغه فيض الاسلام است . اين خطبه با توجّه به تعبيرى كه مرحوم سيّد رضىّ كرده : « و من كلام له ( عليه السلام ) لمّا خوّف من الغيلة » از كلمات و سخنان حضرت اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) است هنگامى كه از ربودن و ترور ترسانده شدند . علّت ايراد خطبه شصت و دوّم آنچه در رابطه با ايراد اين خطبه گفته شده اين است كه روزى اشعث بن قيس ، ابن ملجم مرادى را در حال حمل سلاح مشاهده كرد ، از وى پرسيد : اين چه وقت